Hala kafamı kaldırdığım anda karşımda gördüğüm kıyıları, ışıl ışıl renkleri var şehrimin.
Içimde ki öfkeyi unutturan, gözlere baktığım zaman hatırlatan ama içimde ki o masumluğu canlı tutan bir şehir..
Umutlarım en çok da şükürlerim olan şehir.
Zorluklar ama başa çıkılmış zaman dilimi olan şehir.
Beni bana hatırlatan bir zamanlar beni benden aldığını sandığım şehir..
Çogu zaman ailem bazen ise benliğimin suların da yüzdüğüm şehir.
Yollarını yoluma eş bilip yanımda taşıdığım şehir.
Memleketim dediğim, hani o taşını toprağını öpeyim de içime alayım dedikleri şehir.

Ey şehrim..
Benim sana emanetim büyük şehir. Evim evimin her bir dünyasını içine alan, aldıkça sarıp sarmalayıp sahip çıkan şehrim.
İzmit' im.
Bizim olan şehir.


24 Ocak 2019