Elini elinle bağlamış acını hatırlıyorsun.
Gözlerin de ki o giderken ki çaresizliği acabası olan sorularını hatırlıyorum annem.
Unutamam..
Ama şimdi şen kahkahanla çocukluğunu dinliyorum can kulağıyla kahkahayla gülerek gülmekten ağlayarak..
Hayranım sana tek kelimeyle anneliğine kadınlığına...
Sevgili Blogdaşım,
YanıtlaSilNeredesin? Seni merak ediyorum.. bu yazı içinde hüzün olduğu kadar, sevinç de var.. umarım sevinçlerin içindesindir ama bir ses ver lütfen :)
Momentoss en bildiğim ve bildiğimle de en sevdiğim :)
SilSevinçler içindeyim, cevap vermiştim aslında fakat yayınlayamamışım sanırım:(
Ay nihayet :)) hadi dön artık buralara :)
Sil