Ah verilipte tutulamayan sözler.. :)
Yine geçen ki yazımdan bu yana hayli bir zaman geçmiş. Nedeni ne diye sorarsam kendime belki tembellik belki de yazmak için doğru zamanı beklemek, ha bugün ha yarın ilham geldi şimdi gelecekler...
Ve şimdi olduğu gibi birden aniden gelen cümlelerle;
hissediyorum
hemde iyi çok iyi hissediyorum
başımı koyduğum bir yatak, yatağımın olduğu bir oda
bana ait olanı samimiyetini seviyorum.
bende beni mutlu edenleri, gözlerimin göreceği yerlere serpiştiriyorum
yerlere evet bildiğin yerlere
duvarlara masa üstüne
dolap yanına, koltuk başına, cam kenarına..
özgürce.
zamanın öyle iyileştirici gücü var ki gözlerimde en çok da güldüğümde onu hissediyorum.
zamanın öyle güzel bir öğretisi var ki ''sabırla'' tanışıyorum.
sakinlikle dinginlikle, bekliyorum hani biliyorum ki kötü bir bekleyiş değil, bunu dönüştürüyorum.
işte bu öğretide bende ki beni buluyorum.
zamanında başkalarını aynaladığım anlar vardı, istemsizce maruz kalırcasına
şimdi ise kendimi aynalıyorum, maruz kalmadan çoğu şeye.. :)
farklı yerden farklı penceren bakıyorum
şimdi
odamda ki pencereden gördüğüm yakamoz ışıkları bana değişkenliği anlatıyor.
ritim tutarcasına dağlardaki ışıkların denizde dans edişini izliyorum
vee gerçekten biliyorum ki bu günlerin tadı başka.
bambaşka hissediyor, özleyeceğimi görüyorum.
işte ben bunada en mükemmel his diyorum.
iyi geceler vakitsiz gelen ilham perilerim :)))
