Ay buluta karışmış dün bugün bütün yıldızlarım sende.
Benden sana bir varoluş çiziyorum ve sen bütünüyle kalbimdesin.
İzliyorum bir bebeğin doğuşu gibi şaşkın bir gün batışı gibi kızıl herşey.
Maviler kızıla bürünüp geceye dönerken bense Ay'a sarılıyorum.
Ve evet yine diyorum bütünüyle kalbimde..

Yeni bir yolun kalemine sarılıyorum
Tek kişilik değil iki kişi adına sorumluluk alıyorum
Paylaşıyorum hayatımı, fikrimi, en çok da sevgimi..
Heyecanımı gülümsemeyi onda öğreniyorum
Biraz da ona öğretiyorum sanırım.
Adını veremediğim bir huzur var evet ona yol alıyorum.

Belki biraz sevmek..
Biraz sevmek zamanı adına, umuduna, korkusuzluğuna..
Umudun bitmediği bitmemesi için umut edilen bir geceden, benden biraz da sizden söz ediyorum.
Ama susmak değilde bağıra bağıra umut diyorum bu gece kaybedecek hiç bir şey yok kazanmak pahasına...

Bir camın köşesi manzarasına,
Bir otobüs koltuğunda yine yollarda...
Geride kalanlarla yeniden yinelere gelecek olanlara..
Zamana, anlamaya birazda anlatmaya..