Bizi ayıran çizgi....
Aynı mı nakkaş servi ağacına aşılı yabani gül dalı senin içinde ve benim içimde? Eğer aynıysa gördüklerimiz, peki farklı olan ne benim yazdıklarımla senin çizdiklerinle?
  Senin çizdiğinle benim yazdığım arasında fark var nakkaş. Hem de aramızda zaman ve mekanla çoğalan cinsten değil, alarm cihazları ya da surname minyatürlerinin emniyetinden sorumlu güvenlik görevlileri kadar değil, aramızda üçüncü boyutlar kadar derin bir fark var.
  Bu yüzden senin çizdiklerin doğrudan tanrıyla ve öteyle muhattap da benim çizdiklerim için ışık gerekli.
  Bu yüzden senin çizdiklerin herkesle konuşmuyor da benim çizdiklerim herkese anlatıyor.
  Senin çizdiklerin derinleşiyo da, benimkiler sadece genişliyor.
  Seninkiler bu dünyayı aşıyor da benimkiler kalıyor.
Nakkaş  nasıl söz edebilirim seni görmekten?

                                                N.B

Bir ben varım bir de içim de küçük dünya.
Hani bir dünya var ve dışarda yabani yabancılar.
Savaşlar var
Bir de savaşan duygularla insalar..
Gözyaşıymış onları koruyacak olan
Uçsuz bucaksız bir kalkan gibi
Gülümsemeyi silah ilan etmişler
Gözleriyle nişan almışlar hayatı .
Karşılıklara
Karışıklıklara
Olumsuzluk ile ölümsüzlüklere.
Fazla gelmiş içinde ki dünya dışında ki gerçeksizlere.
Sığamamış, güneş ısıtamamış saçlarını.
Ne kadar içine alsa da o kocaman dünyayı yaklaşamamış işte bir türlü Güneş'e.
Siyah güllerine yeşil yapraklar biçememiş.
Sesini duymamış onun, notalara yabancı sağır bir dille sonbahara bile yazgılı olamamış..
Yalnızlığa da!
Tanıyamaz oldu içinde ki dünyayı.
Şimdi ise yabancı kesildi bütün duygularına, içinde ki o çocuklara..
Sorum var koca dünya
Kainata el kaldırıyorum.
Siyah güllerde güzel kokmaz mı?
Olmayan yaprakları ile ellerimi dikenlerinden koruyamaz mı?
Ya da şu büyük dünyaya sığamamış küçük dünyasına Güneş hiç doğmaz mı..?



Sorum degil de sorularım varmış koca dünya
Suskunluğum degil de çığlıklarım
Rüzgarlarım varmış savurmasını dilediğim.
Ve siyah güllerim varmış..
Ev sahibi olan toprağa bedel ödediğim!