Parmaklarım bugün tuşlarımla buluşuyor..
Yine bir şarkı arka planda bu sefer mekan farklı duygular farklı..
Ahh uzun zaman büyük sessizlik kaoslar mutluluklar yaşananlar anılar huzurlar aşka dosta..
Döndüm evime yerime yurduma,
Öyle büyük sakinlik ki öyle büyük dinlenmişlik ki nasıl da unutmuşum bunları ben nasıl da yorgundu günlerim kırgın dostlarım...
Ama öyle mutluyum ki bu günlerde şükürler olsun hep her zaman.
Nasılda kendime geldim, keşfettim, iyileştim.
Çocuklarla iyileştim.
Geçmişi, unutmuşluğa şeref duydum.
Unutturacak en büyük nefesim olan odamaa...
Yazacak çok şey var aslında.
Hele ki dünya çok yorgun birbirimizin aksine ilerledi bu zaman.
Dünya hasta ve ben iyileştim.
En garip tezatlık belki.. belki biraz da farklı ama ben bu kötü günlere rağmen çok huzurluyum en iç en derinlerde olan huzurumm..
Hayatın inişleri çıkışları hep olacaktı biliyordum bunları ama maruz kaldığım insanlar açıklamalar ne büyük ne gereksizmiş diyorum bugün. Tabi o günler de bir gündü sonuçta.
Ama iyinin de kötünün de kalıcı olmayacağı bu dünyada yaşadığım bu iyi günlere şerefine yazıyorum aylar sonra belki yıl bile geçmiş olabilir..
İnaanıyorum, ben geldim buraya yine bugün.
Hüzün dolu olurdu çoğu şiirim hüzünlü olduğumdan değil tabi hepsi. Ama bu sefer parmaklarımın hızı gözlerimin takibi güzel günlerin şerefi, nimeti,sabrı, selameti..
Mutluluğu, huzuru ..
Sakinliğin baş başa olanın selamını gönderiyorum bütün evrene.
Sevdiklerimle, özlediklerimle güzel gülüyorumm.
Gülüyoruz :)))
