karanlığa sırtımı yasladım
korkuyorum renksizliğinden.
ne çıkar bilmiyor nefes nefese bekliyorum
gelecek olanı
bir beklenti kısırlığı belki de
kötüye hazırlık
iyiyi taçlandırmak

göz kapaklarım yorgun hayır biliyorum uyku değil
yutkunduklarm yada yutkunamayıp boğazımda düğümlediklerim
katillerin mecburiyeti hırsızların nasipsizliğine
karanlığın şerefine..
adaletin adaletsiz vücutlarda can bulmuşluğuna.

ama..
var olan bir ışık adına.
kalemimi umuda bulayan
var olacak yaşamaya değer diyecek anlara.
anılarda anları yakalamaya
koşmadan belki biraz da kaçmadan
hayata sırtımı yasladım
ne çıkar bilmiyor nefes nefese bekliyorum
gelecek olanı
bir umut paradoksu belki de
iyi düşünmek
iyi olacağına inancımı perçinlemek

Mutlu olduğunuz anlarda mutsuz anları bir hatırlayıp o anı iki kat daha mutlu yaşayın daha çok daha çoookça yaşayın 💃💃💃

En Gece

Ben ki gecenin derin kuyusunda ay ışığıyla yetinen, gecelerden yıldızları doğurup sabahları maviye boyayan.
Ben bu geceyi geceye teslim edip hissettiysem bir anlamı var.
Bir sebep var.
En çok da gerçek olan, dokunduğum, duyduğum en çok da hissettiğim olan var.
Bir ben var senin derinlerinde gülüşlerimi bulduğum..
Bir sen var en derinlerimi tanıyıp hayran olduğun..



Seni seviyorum... ♥

Öfkenin ödülü damarlarım
Dinmeyen bir öfkenin kanları suçlu
Suçlu, hakim olmamanın cezasına ritim tutuyorum.

İşte bugün bir kez daha hatırladım ki hiç bir şey bir cisim dahi göründüğü gibi değil.

Görünenden ötürü gizlediği bir ayna gömülü içinde.

Bir kendisi bir de aynada izlediği benliği var derinlerde. 

İzlemeye cesareti olana alkış tutar üstüne ıslık çalarım hatta.

Cesareti olmayanlar işte onlar bu dünyaya ait olmadılar hiç bir zaman olmamalılar belki de kime ne...

Ama bir kez daha şahit oluyorum ki göründüğü gibi değil asla bir insan.

İnsan suskunluğa acıkınca kelimeleri yutup, masum oluşuna gülümsemeyi sığdıran bir bebek olandan bir dünya bulandır.

İnsan hayatın sürprizlerle olduğunu bilen doğum gününden haberi olan bir yetişkin gibi.

İnsan sen, hani sen akıl sır erdiremezsin.

Sen hem en iyi hem de kötüyü içinde barındıransın. 

Yaşa insan dengeyse bu dünya 

Yaklaş bana ben sana yaklaşayım 

Yaşayalım bir cambaz gibi bu dünyada...

Bitecek olan bir günden bakıyorum bugün hayata.
Kalıcı olmayan dakikalar gelip geçici insanlar süreti ile geçip giden bir ömür.
Sahi nedir eskimek biraz olsun tozlanmak
Hangi raflara özenmiş hangi kitaptayız.
Sayfa kaç, kaçıncı cümlede senin mabedin.
Söylesene harfi harfine uydu mu bu hayat yaşadıklarınla.
Yazdıklarına mürekkep yetmedi mi ki susmayı seçtin
Ya da susmak sanatını sen de mi keşfettin.
Bir hoşçakala sığdırmış kocaman gülümsemeler var
Özlenen dostlar bir kahvenin yudumun da var.
Ben pek sevmem gerçi kahveyi.
Ama bir dostum var tadını bulduğum kahvenin sohbetin samimiyetin.

Bugün bitecek olan bir hayat var ellerimizde.
Sadece ellerimde olmayan aslında
Aslında en çok ilk önce kafamda başlayan dünyamın var olduğunu sonrasından ise kalbe düşen bir yolculuk.
Işte daha sonrası eller imkanlar fırsatlar.

Iste bugün bitecek olan bir hayat aslında aleni sırlarla dolu dopdolu hemde
Gözünün önünde elinin gerisinde
Biliyor bilmiyor duyuyor duymuyorsun
Bakar görmeyip sonra beklediğini sanıyorsun.
Durma koş mutlu eden ne varsa seni
Sınırların mı sınırsızlıkların mı ?¿

Zamanın kavramını yitirmişliğine
Kendimi kendimde bulmuşluğuma..
Tekrar hatırlayıp tekrar huzurlu huzursuzluğumaa...