Öfke sezdim biraz
Birazda intikam..
Kimseye kendimi anlatacak halim yok inan.
Neye inanmak isterse insan artık onu hiç zorlayamam.
 Zorlayamam keyifsizliğimden uğraşamam.
Yorgunluğumdan anlatamam
Çabasızlığımı mazur görün gelmiyor artık içimden .
Anlayış mı belki sınırları zorladım.
Ama en çok benim sınırlarım zorlanmışsa,
ben de tahammülsüzlükle karıştım.
Karıştım aklımla kalbim arasında bir yarıştın.
Belki pişmanlığım belki de pişman olmayışımsın.

Arkadaşlığı kalbimin sınırlarını zorlayınca kaçanım.
Kaçarken de yanmışlığımı hatırladım.
Diyorum ya belki yanlış belki doğru,
Ama ben daha kendini yeni tanıyanım..

Şu dünyanın yükü gözkapakların da olur ama en güzel ev sahipliği yapan gecedir dersin.
Sonra ..
Şu dünyanın en büyük ışığı güneş dersin de gün geceye dönünce anlarsın ki gözkapaklarına da en iyi ev sahibi gece değil uykundur hissedersin.
Bir cümle gelir diline işte bunu buraya döksem anca zehirim boşalır, bunu şimdi burada yutarsam ölümüm şanlanır diye ahd edersin.
Yuttuğun olur ölmediğin, döktüğün olur soğuduğu içinin.
Tartışılmaz bir olgu gelir dilline, insanlara değer verince değerini siler diye bu olgu kervanına katıldığını hissedersin...
İstisna mı vallahi de var billahi de!
Kervanı yıkar mı peki sollar mı bir ihtimal.
Bensem bu beyaz çölün kristal kumu,
Güneşe de bürünür rengim, rüzgara da vurulur ahengim.
Ya severim mekanımı kalarak yada rüzgara dost olup gitmeyi öğrenirim!
Ya saz olur tende can bu bulur ya söz olur dilden dile boğazlara düğümlenirim.

Kendimle 5 çayı muhabbeti 😄

İnsanlar yaratılmış en yüce varlıklar ama kavgaları kırmaları yormaları nedendir.

Bir demlik ya da bir şekerle değil ki düşünebilen hissedebilen bir varlık diyoruz. Nedeni nedir bu kadar hırpalamanın. 

Ben bu savaşlarımı vereli oldu bayağı.. Öyle ki çok şükür deyip geriye bakabiliyorum. Bakma sen sancılı büyümenin güzelliğini o an anlamazsın anlayamazsın zaten eğer ki anlarsan o senin sancın değil o diğerlerini emri olur üzerine. Güzelliği sonra ki her doğan sıkıntıda ben bu sancıyı acıya acıya kahkaha ata ata bildim diyip sadece izliyorsun. Gülüyorsun ve izlediklerin bir anda aynayı sana çevirince kendini seyrediyorsun.

Seyrettim. 

Sancılarımın ardından kendimi seyrettim ve çok güzeldim, inan ki bunu ben hiç söylemeye cesaret edemezdim. İzledim kendimi sevdim, izledim insanlarımı sevdim ve izledim.

Kendi olgularım neyse onları öğrendim, sınırlarımın sunduğu özgürlük varya ışte bu paha biçilemez bir mükafat kendim bunu bildim ve insanlara bunu öğretim. Şimdi 100 yıl yaşasamda bilirim istediği gibi olmaz insan bence olamaz zaten. Ama 100 yıla kalmak hiç istemem bu da bir gerçek.  

Toparlamak gerekirse ben büyüyorum. Büyümek bazen kötü ama bazen de kendimi öğreniyorum ve bu güzel birşey bunu hissediyorum.

Saygı diyorum. Insanlara aradığım en önemli özelliği bu cümleye kilitliyorum. 

Bu bir eksiklik ama artık onlara üzülmüyorum çünkü...

Sadece şunu cevabını arıyorum şimdilerde..

Bir insana olan düşünceni içine atarak mı daha sahte olunur yoksa arkasından konuşup yüzüne gülerek mi ? 

Bu aralar sahtelik biraz bunu sorguluyorum.

Ve şuan yazabilecek fırsatım ve özgürlüklerim var ki buna çok şükür..

Mutlu huzurlu umutlu pazarlar olsun 🙋😉

Minik Mektup

"Gözleri maviyle buluşmuş bir kadın tanıdım
Saçları kıvrım kıvrım, sesi annemin ninni söylemesi.
Arkadaş, dost kalbi gözlerinin içinde parlayan, küçük ama dağları birbirine katmış kocaman bir kız çocuğu.
Ah benim yüreğine umudu yüklemiş, aşkı sırtlanmış büyük sancılarla toprağı eline bulayıp, tebessümler doğurmuş kadınım,
Ah benim elleri ellerime değdiğinde huzuru kalbime dolduran kadın,
Ah benim dostum, ah benim sırdaşım,
Yolunda çiçekler koşuşturan, mevsimleri ilkbahara çalan, kışa küs arkadaşım
Derdim, dermanım..
Göğüsüme doluşan karıncaları elleriyle toplayıp yuva yapan arkadaşım,
Evrenimin her odasını ellerine renkleri bulayıp dolaşan kadın.
Ah kadın..
Kelimelerinde anlamların yüklerini taşıyan,
Ayak izleri kitap kokan kadın.
Dünyama dokunduğun güne bin şükür,
Evime geldiğin güne bin şükür.
Ellerin saçlarımdan hiç eksilmesin..
Ben hep yaramaz kalıyım sen hep dizginle,
Dizinde uyuduğum günler bitmesin,
Benden hiç gitme dost.
Bende hep kal.
Sen bana her gün doğdun.
Sen güneş,
Sen bakkaldan aldığım big babol şekerleri,
Salıncaktan düşünce kaldırmak için elimden tutanım,
Sıkıca sarıldığım,
Gülüşlerini yüreğime çizdiğim kadın..
Huzurun hiç bitmesin o kocaman kalbinin adı hep masum kalsın.
Gökyüzündeki yıldızların adını ezberlediği kadın..
Ahiretliğim..
Doğduğun gün yılların en güzelini getirsin saatlerine, dilimlerine ayırdığımız zamanlar neşe saçsın yüzüne..
Yüreğine gelen hiç bir şeyden korkma adım atanlar ürksün gülüşünden, gülüşün çok güçlü en içten..
21 yaşın, sancıyla doğurduğun
bir bebek bu yıl küçücük hayalleri, ümitleri olan.
Büyüt onları merhametinle yoğur, umudun umut olsun meyvelerine ..
Seni seviyorum kadın, sevginin sevgime karıştığı her güne bin şükür
İyki doğdun. "


Meli...


Bir minik kız var hayatımda hani küçük minik ama kalbi yaşadıkları öyle büyük ve öyle büyülü ki hayran olunası bir rüya...
Onun bana bir gün "Es bende blog açmak istiyorum banada öğretir misin" demesiyle başladı herşey.. öyle başarılı öyle kararlı öyle kendine inanan bir kadınsın ki senden güç alıyorum gerçekten iyi ki varsın hayatımda iyi ki..

Günaydın kuşlar,
Günaydın özgürlük ..
Sevgiyle saygıyla aşamadığımız dünyaya
Kötülükten nasibini almışların adına.
Kötülüğü yaşatan insanlara inat,
Mutlu huzurlu umutlu kocaman günaydın
🙇🙋

21 Yaşım

Bağcıkları birbirine dolaşmış, düşüpte dizini ufaktan yaralamış ama yine de koşmaya doyamamış çocuk kaldırımlarımdayım. Tümsekli, çukurlu; düşen kalkan bacaklarım salınan saçlarım ve bir de güzel umutlu tebessümlerim. Bilmem hatırlar mıyım çok da geri zamana gidemiyorum heyecanlı dolu dizgin çocukluğum bugün ise gençliğim ve gelecek olan yaşlanmışlığım.
Ah.. 21 yaşım parmaklarımda ki sancım kolumda ki hissizliğim kalbimde ki ... kalbimde ki..
Saçlarım; gözlerimden göğsüme dökülen yıldızlarım.
21 yaşım farklıları işlediğim sessiz haykırışlarım.
Araflarım, kayboluşlarım, ağlayışlarım, ciğerime kadar işleyen kahkahalarım
21 yaşım sana en büyük isyanım farklı insanların. Farklılıklarıyla sıradanlaşanlarım, her insan bir dünyaysa yeni dünya tanıyışlarım.
Dosttan yananım, aşktan kaçanım.
Evet 21 yaşım bana sınırları aşmaya zorlayanım.
Aşma cesaretinde bulunup tekrar geri dönüşlerim.
Dönüşlerim, dönüştüklerim ve oturup düşündüklerim.
21 yaşım hayallerim, hayallerimi elimde tutanım, tutunup sarıldıklarım..
Fedakarlıklarım, bencilliklerim, kırdıklarım, kırıldıklarım.
Ama en çok da istemeden kırdıklarım
da parçaladığım duvarlarımın sızısı.
Başka dünyaların dünyama dokunup yaralaması.
21 yaşım en güzel en farklı biraz da zor zamanım.
Ama 21 yaşım
Yaşımı, yaşamı kendimi sevişim.
Bazen istemediklerim, bazen isteyip de yapamadıklarım.
Karşılıklı ağlayıp sonra sarıldığım kadın.
Annem.
Anne çok zorlandım.
Ben bu 21 yaşımda çok yıprandım.
Sarı bir çiçek gibi döksemde yeniden yeşerdim.
Sana baktım kendimi okudum.
Ellerinin çizgisinde kaderimi okudum.
Ezberlemeli miyim yoksa tecrübe diyip yaşamalı mı?
Öğüdüdür diyip küpeyi takmalı mı yoksa kendi küpeme kendi öğüdümü mü işlemeli?
Karanlık, gecelere mi mahsus annem ?
İçimde doğmayan güneşlerim mi var yoksa?
21 yaşım annem
Bu benim 21 yaşım senin miladın.
Umut var anne içimde umut ölmemeli.
Dokunurum belki kendi karanlıklarıma.
Doğururum belki senin güneşlerini bende dünyama.
21 yaşım unuttuklarım, hatırlayamadıklarım.
Mumlarım, pervaneye dönen kanatlarım.
Kanattıklarım, kanlarıyla ıslanan vicdanım.
21 yaşım yaşadıklarım, yaşayamadıklarım.
En güzel anlarım en deli ruhlarım.
Hayatı anlayıp inanamadıklarım, uyuyup uyanamadıklarım.
Uykudan uyandırılmadıklarım.
Huzur kokulu dostlarım, yara aldığım dost sandıklarım.
21 yaşım deli kızın çeyiz sandığı anne.
Tek tek işlemeli gözyaşlarım.
Soğuğunu hissettiğim İzmit' li zamanlarım.
Lisanım, tek tek yuttuklarım, ama yutkunamadıklarım.
21 yaşım
Doğrularım kendimi kendim yapan doğrularım.
Inandığım olgularım.
Değişimlerim, keşfettiklerim..
İçimden dışıma yolculuklarım.
En çok da kalbimden mantığıma olan uzun yolculuklarım.
Ah kolumda ki sancı yazmama engel resmen.
Acıya acıya kazıdıklarım.
21 yaşım benim o topraktan olan küçük insanlarım.
Sanatım, sanatsızlığım, sınırlarım peki ya sınırsızlıklarım ?
Pek yok anne.
Bakmaktan öteye gidemediğim korktuğum ortak noktada kesişmeyen yollarım.
Aklımla kalbimin arasında savrulduklarım...
21 yaşım tebessümlerim, içten gülüşlerim..
En içten samimiyetim.
Hepsi gerçekti anne.
Yemin ederim ben mutluluğu çok yaşadım.
21 yaşım büyük sandığım insanlarım.
Hepsi bir bir küçük olanlarım.
Bu benim yaşım.
Yalanlarım, gerçeklerim..
Doğrularım, yanlışlarım..
Bu benim aslında "Farkındalık'ta " ki 1. yaşım.!!
21 yaşımdan 2 sayısını çıkarıp 1 kalanım.
Daha yeni doğduğum yaşım..
Dileklerim, çok olan dileklerimin ağacı kök salanım.
4 Mart diye ağlayanım, ağladıklarıma kahkaha atanlarım.
Bu benim yaşım.
En farklı en tuhaf en güzel en tecrübeli yaşım.
21 yaşım ailemin yanımda olmasına ise 21 bin yaş şükrüm.
Parmakları uyuşana kadar.
Hissizleşene kadar olanım.
En gerçekçi biraz üstü kapalı harflerim.
Bu benim yaşım.
21. Yaşıma umut aşılayan zihin kalabalıklığım.
Iyi düşününce iyi olacağına inancım.
Evet iyi düşününce iyi olacağına inacımın yaşı.
Ama bakıyorum da bu benim değil benden bir sürü Esra olanın yaşı.
Bu bizim yaşımız...


Gitmeeni ve bana güzel umutlar getirmeni istediğim yaşım.
21 yaşım...

Aklımla kalbimin arafındaydım
Arafın karanlığında bogulmasınlar diye uzaklaştım.
Kactım yakalandım.
Kendimi kendimden
Kendimi sizden korumak için kaçtım.

Ne yapayım
Her yol her seçim bir olmuyor ışte..
Her insan her karar birbirini tutmuyor.
Aşamalar süreçler zaman ya zaman öyle zor geliyor ki bazen hiç girmeseydim o topun altına diyorum
Ya da giridiysen ölsemde kurtulayım diye diliyorum
Bunlar hayatın bazı anları ışte
Bazı dakikaları susturamadığım iç ses.
Korkuyorum ki iç sesim bir gün bu dünyayı yutacak
Oysa ben bu gece 21 yılıma meydan okuyorum
Yeni bir yaş ekliyorum şu garip yaşama yaşlarıma
Hüzün var olacaksa o yola nolur nolur benim hiç bir adımım olmasın o yolda.
Hayattan en büyük isteğim yine belki ama yeni yılıma hata yada hata değil
Hiç bir şekilde değmesin elim insanlara eğer üzeceksem.
Hiç bir şekilde çıkmasınlar karşıma..
Ben üzülmekten çok üzdüğüm için üzülenlerdenim.
En büyük isteğim nolur nolur hayat!
Yeni yılıma en hayırlı yolu nasip et.
Kendime ettiğim ilk büyük duamsın.
Yılları geride bırakıyorum.
Ki ancak o şekilde geride bırakabiliyorum.
Hafif bir tebessüm...

Tasviri olmaz bazı düşüncelerin hislerin
Ama insanlar keşke hiç üzülmese
Hele ki en büyük istediğim benim;
Sebebimle, nedenimle
Yani benim yüzümden hiç üzülmese...
Bu beni ben yapan değer.
Çünkü  bu beni benden alan beni bana hatırlatan değer!