karanlığa sırtımı yasladım
korkuyorum renksizliğinden.
ne çıkar bilmiyor nefes nefese bekliyorum
gelecek olanı
bir beklenti kısırlığı belki de
kötüye hazırlık
iyiyi taçlandırmak

göz kapaklarım yorgun hayır biliyorum uyku değil
yutkunduklarm yada yutkunamayıp boğazımda düğümlediklerim
katillerin mecburiyeti hırsızların nasipsizliğine
karanlığın şerefine..
adaletin adaletsiz vücutlarda can bulmuşluğuna.

ama..
var olan bir ışık adına.
kalemimi umuda bulayan
var olacak yaşamaya değer diyecek anlara.
anılarda anları yakalamaya
koşmadan belki biraz da kaçmadan
hayata sırtımı yasladım
ne çıkar bilmiyor nefes nefese bekliyorum
gelecek olanı
bir umut paradoksu belki de
iyi düşünmek
iyi olacağına inancımı perçinlemek