her ne kadar erteledikçe sesin gittikçe kısılır
öğrenemediğinden, sesin rengini bilmediğindendir
kaçar.
koşarak kaçar
her ne kadar ertelersen duygularını, yaşayacaklarını, kararlarını
o kadar uzaklaşır sen olduğun benlikten.
ellerine bırak bazen düşüncelerini
al avuçlarını içine tek tek
tek tek izle oku gül ağla
soru sor onlara.
duvarlarından bir ayna sun düşüncelerine
kaçamayacakları tek yeri sun!
sun ki yüzleşebilsinler korkularıyla
sen erteledikçe hastalık sunacaktır onlar sana..
tut şu dünyanın ritmini tam huzuru mutluluğu yakaladığın da
çünkü o an kalıcı değildir hiç bir zaman
anılarda kalır geçmişte kalır
tut ki ritmini hayallerinde kalsın ritmin
dansın, sesin, sevgin..
Umutların, hayallerin,
bak büyüdükçe yolun daha uzun olduğunu öğrenirsin
bir şarkı da sen tutturursun belki de.
neden elini eline dost etmediğini sorgula kendine.
kendini sev
büyük sev, sev ki kendine inan
aşmak mı engeller mi
senin engellerin kime duvar olmuş ki
onların duvarlarına kafa tutmak da cesaretsiz kalasın ?
işlediğim bildiğim olgularımın etrafında bir özgür bir kuşum ben
benim gök yüzümde benim değerlerim var
kurallarım değil,
belki biraz sınırlarım biraz da kırmızı çizgilerim var.
benim gök yüzümün rengi hayallerse
renklerimin tonu kuşlarımdır biraz da.
Bir tebessümle başlasın bütün sonsuzluğun,
Mavilerce, yeşillerce, sarıların sonsuzluğuna, gecenin koyusun da koynun da uyumalara...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder