beklemediğim bir an..

açtım camı
yüzümde bir soğuk
gözüm pencerenin kenarında
kışı izliyor
kış da beni..
hafif çiseleyen yağmurlu kar
durgun rüzgar
ve durgun ağaçlar.
çatıdan akan yağmurun sesi, bastırıyor evrenimi
gökyüzünden ne ses ne seda ne de bir selam var işte.
buğulu bir cam gibi, sessiz yağmur taneleri.
baş kaldırırcasına meydan okuyan kuşların kanat sesleri
özgürlüklerini fısıldıyorlar yine..
bense bir vaktin dersindeyim.
önümde kitaplar, kalemler, notlarım.
bak yine şükrüm sonsuz
yine huzuru tadıyorum
sevmediğimi düşündüğüm havalar da bile
bir tutam mutluluk buluyorum.
kapattım şimdi penceremde kendimi görüyorum
ne güzel gülümsüyorum..

                                                               15.57