bir gece kaldırımda yürürken tanıdım dostluğu
ki bir dostluktu
dosttu..
öyle bir dostluk ki
önden giden beklemeyen
arkadan gelen yetişmeyendi

ne önden giden yavaşladı
ne de yavaşlamak istedi
ne arkadan gelen hızlanıp
ona yetişmek istedi

adı yok olmuş
tozunu kaldırımda soludum işte
herkes kendi yolunda
vicdanıyla mutluydu
anlaşılan..

anlaşılan o ki
sadece adı dosttu
dostluktu...