Umuda giden yolculuk misali hayatım
Oturduğum koltuktan etrafımda olanları izlerken,
hepsine anlam yüklüyor olmam yada gördüğüm her cismi hayatımda ki olaylara benzetme çabam.
Ne kadar iyi düşünürsem iyi olacağına inanmışlığım bugün yeniden el kaldıryor düzene!
Buradayım. Ben buradayım dediğini duyururcasına.
Gözlerimde doğa fikrini izlediğim ağaçlar birer birer geçip gidiyorlar, tıpkı insanlar gibi..
Bulutlar ilk göründüğü şekilde kalmıyorlar ki
Yada benim gidişimle alakalı ki şaşırıyorum her zamanki gibi
Şekillerinin bozulduğunu görmek istemediğimden bir daha bakamıyorum geriye.
Hoop bir uçsam gökyüzüne bulutların en derinine
Zarar görmeyeceğim bir alan olsun yeter.
İnan ki yeter.
İnanın ki yeter.
Sonra..
''Böyle sadece izlesem şu garip dünyayı.
Bir gece bir yıldıza misafir olsam mesela.
Böyle parıltısında gözyaşlarım parlasa.
Bir elmas değerindeki insanlara, insanlarıma ağlayışımı değerli kılsa'' diye şarkı tutturuyorum yarasalara.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder