Ne zor şu dünya denen cisim
Heleki ışıklar kapandığında ki huzursuzluk hiçte yaşanılası değil.
Haksızlıklara acılara göz yumuyor olmak bile ölümün eşiyken yaşamak daha büyük bir işkence.
Gücüm var demeye sesim çıkmıyor gün doğumuna kadar.
Bir umut ki tekrar aydınlandığında dünya bende aydınlanıyorum bir o kadar.
Bazen isyan edesim çok sadece yaşamla büyük kavgam bir de küçük kızla....
Gelip geçici anlardasın biliyorum bir resim çiziyorsun küçük kız.
Bir yazı yazıyorsun..
Bu bile yeter şimdilik sev sevin..

Günün sözünü " o içten gülüşünü ne olursa olsun kimsenin değiştirmesine izin verme " demişti bir kadın.
.