Bir ihtişama bürünür bu dünya
Söndür ışıkları
Nolur söndür karanlıkta yaşayayım.
Canı yanmışlara bulamadığım merhemlerin hepsi zehir olsa yutsam uyutsam kendimi..
Çözüm olmaması çabası, bir can da yakmak benden kalır sitemim buna
Sözüm çaresiz kaldığım susuz sözsüz gözsüz dilsiz anlarıma...
Neyin nerede doğru olduğunu anlayamayacak olgunluğa erişmeme..
Büyümeye daha çok da büyüklere..
Öfkeliyim doldu dizgin cümleler dişlerimi parçalayan.
Paramparça bir ben bir kalbimden kalan.
Sevgiyi sorgulama bitmezmis bunu öğrendim yaşım yüz olsada
Çünkü insanoğlu yaşı yüz olsada
Yüzsüz kara katı suratlara
Kalbi yanmış kül olanlarca.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder