Bir ben varım bir de içim de küçük dünya.
Hani bir dünya var ve dışarda yabani yabancılar.
Savaşlar var
Bir de savaşan duygularla insalar..
Gözyaşıymış onları koruyacak olan
Uçsuz bucaksız bir kalkan gibi
Gülümsemeyi silah ilan etmişler
Gözleriyle nişan almışlar hayatı .
Karşılıklara
Karışıklıklara
Olumsuzluk ile ölümsüzlüklere.
Fazla gelmiş içinde ki dünya dışında ki gerçeksizlere.
Sığamamış, güneş ısıtamamış saçlarını.
Ne kadar içine alsa da o kocaman dünyayı yaklaşamamış işte bir türlü Güneş'e.
Siyah güllerine yeşil yapraklar biçememiş.
Sesini duymamış onun, notalara yabancı sağır bir dille sonbahara bile yazgılı olamamış..
Yalnızlığa da!
Tanıyamaz oldu içinde ki dünyayı.
Şimdi ise yabancı kesildi bütün duygularına, içinde ki o çocuklara..
Sorum var koca dünya
Kainata el kaldırıyorum.
Siyah güllerde güzel kokmaz mı?
Olmayan yaprakları ile ellerimi dikenlerinden koruyamaz mı?
Ya da şu büyük dünyaya sığamamış küçük dünyasına Güneş hiç doğmaz mı..?



Sorum degil de sorularım varmış koca dünya
Suskunluğum degil de çığlıklarım
Rüzgarlarım varmış savurmasını dilediğim.
Ve siyah güllerim varmış..
Ev sahibi olan toprağa bedel ödediğim!