31 Temmuz 2015 Cuma

Kapattım Bütün Kapılarımı

                  Bir türlü yazmaya ikna edemediğim kalemim şimdi şuan ani bir hevesle yazmak istedi, karalamak istedi bir şeyler..

MABEL ESİNTİSİ..


               ''Bak soğuyor hecemin altında ki bu dil ve hiç bir kere çıkılmamış gibi düştü bu yol.''


Belki de ilham olan şarkı bu geceye.. Bu satırlara.. Zaman diyorum ne kadar büyük bir  kavram. Kimine ilaç kimine yara oldu, kimine dost kimine düşman oldu, kimi zamanla barıştı kimi zamanla daha da ayrıldı ve kimi daha da bağlandı bir şeylere  kimi ise tamamen kopardı bir şeyleri.


           Ve zaman nedir diye sorarken buluyorum kendimi. Nedir ? Zaman hep aynı mıdır veya ? İnsanlar farklı, geceleri hayaller farklı, sabahları umutlar farklı güneş doğudan doğarken bile yörüngeler farklı aslında zaman da aynı değil çünkü insanlara etkisi çok farklı.

           Zaman sendir; senin karakterindir, dayanabilme gücüdür, vazgeçebilme yeteneğidir. Zaman aşktır, zaman yoldur, inanmaktır, güvenmektir, yıkılmak ve yanmaktır... Diyorum ya zaman sendir senin yaptıklarının aynasıdır veya yapamadıklarının arka yüzü. Hedeflerin için  merdiven basamaklarıdır.
Yada hayırlısının olması için beklediğin saat saniye birimidir.  
           Ben hayırlısının olması için beklediğim, harcadığım ve geçirdiğim saat saniyeler olarak tercih ediyorum zamanı. Yani tercih etmişim zaten şu son bir yıl içerinde . Ve ben bu zamanı hayırlısı diye seçerken de, zamanı diğer sığdırdığım kavramları yaşamıştım. Yani farklı hayallerle uyudum yeni umutlarla uyandım . Yol misali koştum, hedef misalli tırmandım aşk misali yandım. Ama zamanın da bana verdiği en büyük hediye de tamamen her şeyi kopardım, kördüğümleri çözdüm, bütün kapılarımı kapattım ve her şeyi sildim toz misali üfledim.
   
          '' Kendimi kopardım bu aşk değil''
       
          Şimdi  kapı arkasın da hiç beklemediğim bir güneş doğdu.. Yeni hayaller yeni mutluluklar .. Yeni acılara yer yok artık en azından seçebilme imkanlarımın olduğu konularda. Artık yollar tamamen ayrıldı belki başın da istediğim bu değildi ama mahkum kalınca çok da güzel inandım yol ayrımının en güzeli olacağına.. Ve inanmaktı zaman, bense inanılmaya mahkum bırakılmıştım..
     
        '' Kendimi kopardım bu aşk değil''..
        '' Kayboldum kayboldu içimden o sesler. ''

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder