Yaşam ve ölüm, geçmiş ve gelecek arasında bir çizgi üzerindeyim. Hayallerimin gücü yetmiyor olanları yorumlamaya... Zaman diyorum bütün yaşanılanlara zaman...Deniz ve güneş aynı geçmiş ve gelecek gibidir aslında. Çok benzerler birbirlerine. Güneşe bakamazsın gözlerin yanar tıpkı geçmişe dönüp bakmaman gerektiği gibi. Ama o kadar ihtişamlıdır ki güneş asla da vazgeçemezsin ondan, geçmişte yaşadığın güzel hisler, güzel anılar gibi. Sürekli dönüp bakmak istediğin olaylar yaşamak istediğin hayaller gibi. Güneştir bir bakıma geçmiş olan çünkü karanlıkları aydınlatabilmesi için. Çünkü geleceği görebilmen, denizler de, sonsuz ummanlar da korkmadan açılabilmen için...
Deniz ise geleceğe hiç bu kadar yakışmamıştı aslın da. Uçsuz bucaksız hayaller, istekler, hedefler. Korkmadan attığın her adım da sonsuz mavilikler. Deniz gelecek olduğu kadar sendir bir bakıma. İnsanın içi gibidir. Maviliğin güzelliği, temizliğin ve berraklığın en güzel simgesidir. Eğer sen inanırsan mavinin sana yakıştığına, her şeyin mavi kadar güzel olacağına işte o zaman dönüşecektir deniz-i ummanlar da ki hayallerin gerçeklere. Yani seçmiş olduğun geleceğe, yakıştığına inandığın maviliğe...
O yüzden geçmiş ve gelecek birbirinden ayrılmaz bir kördüğüm gibidir. Nasıl güneş olmazsa deniz maviliğini gökyüzünden alamaz , geçmiş de olmadan gelecek parlayan sonsuz mavilikte olamaz asla...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder